Ben içe kapanık ve sizlerle ilgisiz bir insanım. Başka insanların hayatları, ne yapıyor oldukları, benim hiç mi hiç ilgimi çekmiyor. Böyle zamanlarda çok fazla sessiz olurum, çünkü kendimi zorlasam bile ilgilenmediğim şeyler hakkında konuşamıyorum. Beni ne soğuk biri ne de üzgün biri olarak görmelisiniz. Ben sadece bazen yalnız hissediyorum. Bu durum yanlış yerde, yanlış zamanda olduğumdan kaynaklanıyor olabilir. Sizlerden ricam bana tavsiye, nasihat gibi şeyler vermeyin. Teselli, hiç etmeyin. İhtiyacım yok. Aslına bakarsanız sizlere de ihtiyacım yok. Böyle deyince gururlu olmuş mu oluyorum? Hayır! Ben sadece, beni yoran herşeyden uzak durmak istiyorum. Yormak demişken; beni nelerin yorduğunu biliyor musunuz? Kendimde olmayan, sizde bulunan herşey. Normal şartlarda herhangi birinde bu durum başka etkiler meydana getirir; hayranlık veya küçümseme, imrenme duygusu veya alay, hoşgörü veya yargılama. Belki de ben artık herhangi bir duygulanmayı bile kaldıramayacak kadar yorgunum.
Sözümü bitirirken şunları da söylemeden edemeyeceğim. Ben dengesiz bir ruh haline sahip olduğumdan her halime alışmayı bilmelisiniz. Yeni bir yüzümü gördüğünüzde şaşırmayın ve şaşkınlığınızı belli etmeyin. Çünkü, sizin geri bildirimlerinizden ve hakkımdaki görüşlerinizden nefret ediyorum. Bazense hiç umrumda olmuyor. Hepinizin ne hali varsa görmeniz dileğiyle. Saygılarımı sunarım.
Not: Tüm söylediklerimden ailemi ve yanında gerçekten mutlu olduğum herkesi muaf tutarım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder